Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/17064 K.2018/5240

I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1.110 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen 22.11.2013 tarihli (birleşen dosya 2015/120 esas) hükümde sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezalarının, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince 24 taksitte tahsiline karar verildiği ve hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiği halde bozma sonrası verilen kararda, taksit sayısının 20 olarak belirlenmesi suretiyle CMUK'nın 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,