Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/17109 K.2018/10973

1- Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2012 tarihli iddianamesi ile sanık tarafından yapılan inşaatın ruhsatsız olması nedeniyle 15/06/2011 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 03/04/2012 tarihinde yapılan kontrolde kümes olarak kullanılan inşaatın faaliyetine devam ettiği, böylece sanığın mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında.

03/04/2012 tarihli mühür bozma tutanağında, mührün tavuk kümesine giriş kapısının üzerine yapıldığı ve halen orada bulunduğu ve kümesin içinde tavukların olduğunun belirtildiği; tutanak tanığı ...’ün kovuşturma aşamasındaki ifadesinde;

"ruhsat izni almaksızın inşaatın gerçekleştirildiğini, hali hazırda kümes içerisinde canlı hayvanların bulunduğunu, hayvanların kilitli kalarak zayi olmaması için mührü kapının kol üst kısmına koyup sahibine de hayvanları buradan çıkar, başka hayvan koyma şeklinde uyarıda bulunarak suça konu tutanağı düzenlediklerini, oraya gitmekteki amaçlarının kümesin ruhsatlandırılarak çalışmasına devam etmesini sağlamak olduğunu, sonra yeniden çalıştırıldığı yönündeki ihbar uyarınca gittiklerinde de, aynı inşaatın herhangi bir ekleme olmaksızın sabit durduğunu gördüklerini" belirtmesi karşısında;

mührün ruhsatsız yapılan kümes inşaatının durdurulması amacıyla konulduğu, sanığın mührün konuluş amacına aykırı davranarak inşaatın yapımına devam etmediğinin tanık beyanıyla da sabit olduğu, bu duruma göre 5237 sayılı TCK'nin 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmasının, yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel olduğuna ilişkin CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasının ikinci cümlesinin 18.06.2014 tarihinde 6545 sayılı Kanun’la yürürlüğe girdiği ve suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı gözetilmeden, hakkında erteleme kararı verilen sanık hakkında belirtilen nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,