Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/17121 K.2018/4461

Elektrik dağıtım şirketi tarafından sanığın kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozma tutanağı bulunması halinde 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi anlamında mühür bozma suçundan bahsedilebileceği cihetle; sanık hakkında borcundan dolayı mühürlenen sayaçtaki mührü bozarak elektrik kullandığı iddiası ile mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; dosya içerisinde mühürleme tutanağının olmadığı anlaşıldığından, mühürleme tutanağının olup olmadığı ilgili kurumdan araştırılmadan, varsa aslı veya onaylı örneği dosya içerisine getirtilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2018 tarihinde Üye ...'ın değişik gerekçesi ve oybirliği ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 10/05/2018 tarih, 2017/17121 Es. 2018/4461 Kr. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın TCK'nın 203/1, 62, 53/1. maddeleriyle 5 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2014 tarih 2014/606 Es. 2014/957 Kr. sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 26.02.2010 tarih 2009/316 Es- 2010/105 Kr. sayıyla verilen hükmün CMK’nın 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasına geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2014 tarih 2014/205 Es. 2014/518 Kr. sayı ile 5237 sayılı TCK’nın 203/1, 62, 52. maddeleri uyarınca doğrudan 3.000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükümlere istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Ceza Muhakemesi Hukukunda kesin olduğu belirtilen hükümler ancak kendi kesinlik sınırları içinde (daha doğru bir ifadeyle sadece ve sadece kesin sonuç adli para cezası ile sınırlı olarak) infazı kabildir. Kesin hükme kendisinden daha ağır (somut olayda hürriyeti bağlayıcı ceza) bir başka hükmün infazına yol açacak şekilde bir sonuç yüklenemez.

Çünkü kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeblerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 10/05/2018