Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/17141 K.2020/107

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile oluşan duruma göre sanık hakkında TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması; hüküm fıkrasındaki mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bölüme “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.