KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/17237 E., 2021/5739 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna yönelik verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;
Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan dava açıldığı ve gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 2009 yazdığı halde hüküm fıkrasında ve gerekçenin son bölümünde 2010 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün olan maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna yönelik verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;
Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/17237, K. 2021/5739, 22 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama