Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/17442 K.2019/1746

5275 sayılı Yasanın 108/1-2 maddesinin, "Tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan; ... süreli hapis cezasının dörtte üçünün, infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir.

Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz." hükmü göz önüne alındığında Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2008 tarih ve 2007/266 Esas, 2007/489 Karar sayılı ilamını tekerrüre esas alan Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında, koşullu salıverme süresine tekerrür nedeniyle eklenecek süre gözetildiğinde, zincirleme suç hükümlerinin söz konusu ilamda uygulanması veya uygulanmamasının sonuca etkili görülmemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.