KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/176 E., 2017/741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma
1- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Dairemizin 2012/6069 Esas ve 2012/12751 Karar sayılı ilamında 2003 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçundan düşme kararı verildiği halde, mahkemece aynı takvim yılındaki suç için verdiği düşme kararı yok hükmünde olduğu cihetle, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davanın düşürülmesine dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı sürelerinin karar tarihinde gerçekleşmediği gözetilmeden,765 Sayılı TCK'nın 102/4,104/2. maddelerinde belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/176, K. 2017/741, 7 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama