Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3181 K.2021/2235

I- Defter ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanık hakkında 213 sayılı yasanın 359/a-2 maddesi gereğince 18 ay hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, “5728 sayılı yasanın 276 maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki haliyle” yazılarak karışıklığı sebep olacak şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın defter ve belge gizleme eyleminin zincirleme suç oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının, yalnızca alt soy bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinden “5728 sayılı yasanın 276 maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki haliyle” ibaresinin çıkarılması.

5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, TCK'nin 62. maddesi uygulanmak suretiyle bulunan sonuç cezanın "15 ay" hapis cezasına indirilmesi.

53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm çıkarılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu cihetle, her takvim yılı için, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması;

sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.