Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3455 K.2018/1579

Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi,

suça konu fatura asılları veya onaylı örneklerinin dosya arasında bulunmaması, ayrıca Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/660 E. ve 2008/128 K. sayılı ilamı ile 2006 yılı 9. ayına kadar sanığın defter ve muhasebe kayıtları ile alış ve satış faturaları, beyannameleri, tahakkuk fişleri, vergi ve SSK ödemesine ilişkin makbuzlar, yevmiye, kebir ve envanter defterinin zayi olduğunun tespitine ilişkin kararın bulunması karşısında.

CMK'nın 217. maddesine uygun olarak, sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.