Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3598 K.2017/3798

1-Sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlenen 30.09.2006 tarihli müstahsil makbuzunu..

İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ibraz ederek bal destekleme parası aldığının iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bal satışının gerçek olduğunu savunması ve dosya kapsamında mevcut 03.10.2006 tarihli sanığın 160 adet faal fenni arılı kovanının bulunduğunun tespiti karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ...'dan suça konu müstahsil makbuzunun sanık tarafından satılan bal karşılığında kendisi tarafından tanzim edilip edilmediği ve belgenin sahih olup olmadığının sorulması, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzunda belirtilen miktarda bal üretimi ya da stokunun olup olmadığı,

aynı dönemde başka kişilere bal satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen ... hakkında sahte belge düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılıp mümkünse dosyaların birleştirilmesi, değilse dosyalar getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması ve eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında ceza tayin olunurken lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesine göre cezanın alt sınırının 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden ve hükmün gerekçesinde sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edileceği de belirtildiği halde suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde alt sınır olarak belirtilen 3 yıl hapis cezasının, temel ceza olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,