Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3819 K.2017/8164

Sanık hakkında mühür bozma suçundan, mahkumiyet

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 08.01.2009 tarih 2008/148 Esas, 2009/8 Karar sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine,

aynı mahkeme tarafından 21.11.2012 tarih ve 2012/130 Esas, 2012/157 Karar sayılı hüküm ile hırsızlık suçunun karşılıksız yararlanma suçuna dönüştüğü ve bu suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulduğu ve bu hükmün temyiz edilmeksizin 08.04.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından; sanığın 08.01.2009 tarihli mühür bozma suçundan verilen hükme yönelik süresinde yaptığı temyizi ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezasının hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olmaması sebebiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde yazılı asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan, mahkumiyet hükmünün verildiği 08.01.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;