Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4302 K.2017/7233

Sanığın ikametinde yapılan aramada, çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarına ait sahte mühürlerin de ele geçmesi karşısında, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine veya kullanıldığına dair kesin delil bulunmayıp, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi,

kastın yoğunluğu ve sahte belge çeşitliliği dikkate alınarak, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Emanetteki eşya ve belgelerden; suçun delili niteliğindeki belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına, suçta kullanılan eşyaların müsaderesine, diğerlerinin iadesine karar verilmesi gerekirken, "Büyükçekmece adli emanetinin 2010/1344 sırasında kayıtlı bulunan sahte diploma, mühür, kaşe ve belgeler ile bir adet philips marka bilgisayar kasası, bir adet HP marka renkli yazıcı ve bir adet XEROX marka renkli yazıcının suçta kullanıldıkları ve ayrıca suç teşkil ettikleri anlaşıldığından" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,