Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4321 K.2017/9070

Sanığın, katılana ait kimlik bilgilerini kullanarak [NUMARA] numaralı hattı çıkartmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu abonelik sözleşmesi üzerindeki katılan adına atılı bulunan imzanın katılanın ya da sanığın eli ürünü olup olmadığına dair herhangi bir inceleme yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; abonelik sözleşmesindeki yazı ve imzaların katılan veya sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

arayan ve aranan numaraların tespit edilmesinden sonra toplanan tüm delillere göre suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" hükmü karşısında;

sanığın eyleminin, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa önödeme önerisinde bulunarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,