Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4535 K.2017/7986

Sanığın yetkilisi olduğu .... İletişim isimli işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlendiği iddiası ile açılan kamu davasında.

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.12.2009 tarih, 2008/23483 soruşturma sayılı iddianamesinde bahsedilen suça konu 17 adet sözleşmenin, hazırlık aşamasında alınan, 11.08.2009 tarihli bilirkişi raporunun 7. sayfasında belirtilen telefon numaralarına ilişkin abonelik sözleşmeleri olduğu anlaşılmakla, söz konusu sözleşmelerin hangi bayide düzenlendikleri, aktivasyon işlemlerinin hangi bayi tarafından yapıldığı ilgili GSM şirketinden sorulup, araştırıldıktan sonra,

suça konu sözleşmelerin sanığın işyerinde düzenlendiğinin belirlenmesi halinde, imzaların katılana ait olmadığının tespit edildiği ve suçtan kaynaklanan menfaatin sanığa ait olacağı da gözetilerek, suçun sübutu kabul edilip hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,