Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4614 K.2018/299

Katılanın kimlik bilgilerini kullanarak, bir adet GSM hattının açılmasına dair sözleşmesinin sanığın işlettiği işyerince düzenlenerek hattın aktive edildiği somut olayda, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu abonelik sözleşmesi üzerindeki katılan adına atılı bulunan imzanın katılanın eli ürünü olup olmadığına dair herhangi bir inceleme yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; abonelik sözleşmesindeki imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

katılana ait olmadığının tespiti halinde elde edilecek menfaatin, GSM bayii işleten sanığa ait olacağı da gözetilerek toplanan tüm delillere göre suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 56. maddesindeki düzenlemede gözetilip TCK'nın 7. maddesi uyarınca sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,