Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4944 K.2018/2220

5237 sayılı TCK'nın 206. maddesinde temel cezanın hapis veya adli para cezası şeklinde seçimlik olarak öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde düzenlenen “hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez” hükmü karşısında, tercihen tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın sonradan paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların harici olarak sattıkları ... plakalı aracı katılana teslim ettikleri ancak aracın devri konusunda aralarında çıkan uyuşmazlığı çözememeleri üzerine, aracın katılanda olduğunu bilmelerine rağmen, ... plakayı kullanabilmek için emniyet birimlerine araç trafik ve tescil belgeleri ile plakalarını kaybettiklerini beyan edip, trafikten çekilmesini sağladıkları plakayı, sahibi oldukları ... plakalı araca resmi olarak aktarılmasını sağladıkları,

sanıkların yalan beyanları doğrultusunda görevli memurlarca araç trafik tescil ve müracat ve işlemi formu ile kayıp müracat tutanağı gibi belgeler düzenlenip trafikten çekme ve nakil işlemlerinin yapılmış olduğu, bu şekilde atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.