Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5087 K.2017/7473

1-Sanığın ..... Eğitim Dersanesi ve Danışmanlık Hizmetleri Limited Şirketine ait karar defterindeki 26.05.2006 tarih ve 2006/4 sayılı şirket müdürü olarak seçilmesine ilişkin kararı, şirket ortakları olan müştekilerin yerine imzalayarak bu karara istinaden....

Noterliği’nden imza sirküleri düzenlettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında değişik zamanlarda şirket ortakları ile birbirlerinin yerine imza attıklarını savunması, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu aynı şirkete ait 31.05.2006 tarih ve 2006/5 sayılı kararda dersanenin kurucu temsilciliğine şirket müdürü olan sanığın getirildiği belirtilerek, bu kararda şirket ortakları müştekilerin imzalarının bulunması, müştekilerden ... ve ...’ın 16.03.2007 tarihinde şirket hisselerini sanığa devrettiklerine dair hisse devir senedinin dosyada mevcut olmasına rağmen, şikayet dilekçesinin 05.04.2007 tarihinde verilmesi,

müştekilerden ...’nın soruşturma aşamasında alınan beyanında, söz konusu karardan şirket hakkında icra takibi yapılması sonucu haberdar olduğunu belirtmesi, 02.08.2004 tarihli şirket ana sözleşmesinde sanığın 10 yıllığına şirket müdürü olarak seçildiğinin anlaşılması karşısında; müştekilerin yeniden beyanlarına başvurularak 31.05.2006 tarih ve 2006/5 sayılı kararda bulunan imzaların kendilerine ait olup olmadığının, ayrıca karar defterindeki suç konusu kararda yer alan ve müştekilerin yerine atılan imzaların, rızaları dahilinde atılıp atılmadığının sorularak,

sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde belirlendikten sonra, şirket ana sözleşmesinde sanığın 10 yıllığına şirket müdürü seçildiği hususu da göz önünde bulundurularak, sanığın eyleminin “faydasız sahtecilik” veya 5237 sayılı TCK'nın 211. maddesi kapsamında "gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olması,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamu olduğuna dair kabulü etkilemeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği cihetle; sanık hakkında, karar defterine katılanlar yerine sahte imza atıp, bu karara dayanarak noterde sahte imza sirküleri düzenletmesi nedeniyle TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra,

olayda uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 43/2. maddesi gereğince yeniden artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,