Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5133 K.2017/7679

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 14.01.2014 tarihli tebliği usulsüz olduğundan, sanığın hükmü öğrenme üzerine yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma netilcelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle;

sanığa ait aracın motorlu araç trafik belgesinin aracın muayenesi hanesinde 2. sırada ve 3. sıradaki muayene işlemlerinin sahte olduğunun, muayene işlemlerinin farklı tarihlerde yapıldığına dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, eylemin bir bütün olarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, ancak muayene işlemi sayısının TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,