KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/5309 E., 2018/3751 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle bir hüküm kurulması gerekir.
Somut olayda, yerel mahkemece hükmün gerekçe kısmında ‘‘... sanığın vekaletname verildiği iddiasını reddetmesi, vekaletnamede sanığın imzasının bulunmaması, tek taraflı vekalet çıkartılabilme olanağının bulunması karşısında, atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine dair her türlü şupheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak’’ sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, katılanın tanıkları olan ..., ... ve ...'ün ‘‘ sanığın vekaletname ile müştekinin vekilliğini üstlendiği halde, gereğini yerine getirmediği gibi,
dava açtığını söyleyerek yaklaşık 7 yıl boyunca müştekiyi oyaladığını’’ beyan etmeleri karşısında, tanıkların beyanlarına neden itibar edilmediğinin ve savunmaya niçin üstünlük tanındığının tartışılarak değerlendirilmemesi sonucu yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/5309, K. 2018/3751, 19 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama