Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5353 K.2017/9470

1-Sanığın, sahte nüfus cüzdanı kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen 27.10.2014 tarihli tutanakta, belgeler arasında suç konusu nüfus cüzdanı aslının bulunmadığı belirtilmiş olup, dosya içinde sadece bu belgenin bulunduğu anlaşıldığından; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, öncelikle belge aslının araştırılarak temin edilmesi halinde; belgede sahtecilik suçunda aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu nüfus cüzdanı aslının mahkemece incelenmesi,

özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması; belge aslının temin edilememesi halinde ise, suça konu nüfus cüzdanının, Nüfus Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş olup olmadığının araştırılması, bu şekilde verildiğinin tespiti halinde atılı suçun oluşacağı;

nüfus cüzdanının tümden sahte olarak oluşturulması ya da fotoğraf değişikliği suretiyle sahtecilik yapılması halinde ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında da açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup, suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmadığı cihetle;

suça konu sahte nüfus cüzdanı aslının temin edilememesi halinde sahte belgenin aldatma niteliğini haiz olup olmadığı tespit edilemeyeceğinden, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilmeden,yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,