Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5371 K.2017/8239

1-TCK'nın 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun oluşabilmesi için, sanığın açıklamaları üzerine görevli memur tarafından oluşturulan bir resmi belgenin varlığının gerektiği; somut olayda ise Sivas İnfaz Hakimliği'nin 31.01.2013 tarih ve 2013/204 sayılı kararı gereği, sanık ...'ın, 28.07.2013 tarihine kadar ikametgahına en yakın karakola 07.02.2013 tarihinden 07.05.2013 tarihine kadar haftanın dört günü Salı, Çarşamba, Perşembe, Cuma günleri,

08.05.2013 tarihinden 28.07.2013 tarihine kadar haftada iki gün Pazartesi ve Cuma günleri saat: 08.00-22.00 arasında düzenli olarak imza vermek denetimi altında bulunduğu, hakkında başka bir suçtan dolayı yakalama kararı bulunan sanığın, olay tarihinde kendisine ait gerçek kimlik belgesini kardeşi olan ...'a verdiği ve kendisi adına imza atmasını istediği, ancak ...'ın imza atmadan gerçek kimliği tespit edilerek yakalandığı, bu haliyle sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı,

eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen diğer sanık ...'a ait adli emanetin 2013/954 sırasına kayıtlı gerçek nüfus cüzdanının sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

3-Kabule göre;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 2013/134 esas 2013/320 sayılı kararında açıkladığı üzere,tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla hükümlülük olduğundan hangisinin tekerrüre esas alınacağının hükümde gösterilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,