Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/539 K.2019/2985

Sanığın yokluğunda verilip, 07.08.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 07.08.2014 tarihli dilekçeyle süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2013 tarih ve 2013/2690 esas sayılı iddianame içeriğine göre; sanığın ...’ın ...

Bankası ... şubesindeki hesabından keşide edilmiş 19.04.2012 tarihli 20000 TL bedelli...nolu sahte çeki kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı, Otomat Makine ve Gıda Sanayi Limited şirketinin ... Bankası... şubesindeki Hesabından keşide edilmiş, 25.02.2012 tarihli 5500 TL bedelli ... nolu çalıntı çeki kullanması nedeniyle dava açılmadığı gözetilmeksizin iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan fiilden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-6102 sayılı Kanunun 776. ve 777. maddeleri uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan "düzenleme yerinin” bulunmaması halinde senedin özel belge niteliğinde olacağı, dosyada mevcut suça konu...’ın...Bankası ... şubesindeki hesabından keşide edilmiş 19.04.2012 tarihli 20000 TL bedelli 3421560 nolu sahte çek üzerinde keşide yerinin bulunmaması, ayrıca keşide edenin ad ve soyadının yanında herhangi bir yer adının da yazılı olmaması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesi uyarınca özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Hükmün gerekçesinde suça konu her iki çekin aynı tarihte üretildiği ve eylemin tek suç kabul edildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında çeklerin birinden açılan davanın reddine karar verilerek hükmün karıştırılması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,