Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/540 K.2018/2583

Sanıklar ..., ... hakkında beraat

1-)Sanık ... hakkında verilen vefat nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre hükümden önce 11.12.2013 tarihinde öldüğünün tespiti nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir edilmiş olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanık hakkında usulüne uygun olarak verilmiş kovuşturma şartı olan mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,

3-)Sanık ... hakkında “2006-2010 takvim yılları arasında sahte fatura düzenlemek” suçlarından, sanık ... hakkında ise “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanıklardan ...’nun şirketin 2006 yılında 3 ay kadar kendisinde kaldığını ve bu sürede müdür olarak çalıştığını daha sonra ise şirketi devrettiğini savunması, sanık ...’ın da kağıt üzerinde ortak olduğunu ve şirketin işleriyle bir alakasının olmadığını savunması, sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların düzenledikleri iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması,

açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları saptanarak, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden de mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp,

karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,