Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5532 K.2018/288

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, 5271 sayılı CMK'nın 217/1. maddesi de dikkate alınarak, belge asılları duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadıklarının kararda tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanması yönünden oy çokluğuyla, diğer yönlerden oybirliği ile 15.01.2018 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 15/01/2018 tarih, 2017/5532 Esas, 2018/288 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleriyle 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarih 2013/341 Es, 2013/498 Kr sayılı hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 25/10/2011 tarih 2010/454 Es- 2011/573 Kr sayıyla verilen hükmün CMK’nun 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2013 tarih 2012/782 Es 2013/429 Kr sayı ile TCK’nın 86/2, 3-a, e, 29, 62/1 maddeleri ile doğrudan 2.240 TL APC cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeblerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 15/01/2018