Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5721 K.2017/8419

GSM şirketi işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkartıp yüklenen özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sözleşmedeki yazı ve imzaların sanık ve katılana aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, sözleşmedeki yazı ve imzanın katılan ve sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti ile sözleşmedeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olmasa bile, sanığın işlettiği bayi tarafından yapıldığı sabit olduğunda, suçtan elde edilen menfaatin sanığa ait olacağı hususu da dikkate alınarak,

suçun sübuta erdiği kabul edilerek; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,