Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/583 K.2019/9412

Sanıklar ... ve ... haklarında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğe azmettirme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanıklar ... ve ... haklarında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A)Sanık ...‘in müdürlüğünü yaptığı Kayseride hayvan kesim ve satım işiyle uğraşan firmaya ait ... plaka sayılı aracın 01.07.2013 günü kesilmiş sığır eti taşır iken... ilçesinde arızalanması sonucu, söz konusu firma tarafından... plaka sayılı aracın arıza mahalline gönderilerek nakil halindeki etlerin yeni araca aktarıldığı, 02.07.2013 günü kolluk görevlilerinin Eskişehir ilinde bir başka firmada kaçak et soruşturması kapsamında arama yapmak için bekledikleri sırada, aynı mevkide bulunan... plaka sayılı araçtan şüphelenilmesi üzerine evrakın istenildiği,

kontrol edilen dezenfeksiyon belgesi ve hayvansal ürünlerin sevkine mahsus yurt içi veteriner sağlık raporunun ...plaka sayılı araca ait olduğunun şoföre bildirilmesi üzerine, şoför tarafından sanık ...‘e bilgi verildiği ve yeni evrakın sanık ... tarafından sanık ...‘dan temin edilerek fakslandığı, faks ile gelen evrakın incelenmesi sonucunda üzerindeki tarihin 02.07.2013 olduğu,

aramanın yapıldığı ve aracın Eskişehir ilinde görüldüğü tarih ile Kayseri ilinden düzenlenip fakslanan evrakların tarihinin aynı olmasının imkansız olması nedeniyle suça konu 02.07.2013 tarihli hayvansal ürünlerin sevkine mahsus yurtiçi veteriner sağlık raporu ve dezenfeksiyon belgesinin sanık ... tarafından haricen, sanık ...‘in talebi ile evraka konu malzemeler ve araç görülmeksizin sahte olarak tanzim edildiğinin, sonrasında da suça konu belgelerin idarede kalan nüshalarında (dipkoçan) sahteciliğin devam ettirilmek suretiyle, sanıkların zincirleme şekilde kamu görevlisinin sahteciliği suçunu işledikleri iddia ve kabul edildiği olayda:

Suça konu belgelerin hazırlanmasına dayanak etlerin olay günü 5 kişilik veteriner hekimlerince usulüne uygun olduğundan bahisle sahiplerine iade edildiği, Tarım İl Müdürlüğünde veteriner olan sanık ...‘in aralarında maddi bir ilişki bulunduğu sabit olmayan diğer sanık ...‘ın isteğiyle, kontrol edilip sevkine dair belgeleri hazırlanan sevkiyatın, arıza nedeniyle gerçekleşmemesi üzerine,

yapılan araç değişikliğini yasal duruma dönüştürmek için görevinin gereklerini yerine getirmeden düzenlediği belgelerle sevkini temin ederek haksız bir menfaat sağlanmasına neden olduğu şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın sahtecilik kastı ile hareket etmeyip kasten görevinin gereklerine aykırı davranması ve diğer sanık ...‘ın da bu suça iştiraki nedeniyle sanıkların görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetleri yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

B)Kabule göre ;

a)Suça konu belgelerin düzenlenmesinden sonra aynı belgelerin dip koçanlarında değişiklik yapılması şeklindeki eylem nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak belge sayısı dikkate alınarak TCK‘nin 61. maddesine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

b)Sanıklar haklarında TCK'nin 204/2. maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen temel cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılıp, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,