Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5894 K.2017/8418

Sanık ...’ın yetkilisi olduğu .... Reklam ve Dış Tic. Ltd. Şti’de katılanın kimlik bilgileri kullanılarak adına sahte GSM abone sözleşmesi düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sözleşmedeki imzanın katılana ait olmadığı ve sözleşmenin sanık ...’ın işyerinde düzenlendiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, menfaatin sanık ...’a ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilerek;

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na 6518 Sayılı Kanun ile eklenen 4. maddesinde yer alan " Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz. “şeklindeki ve aynı Kanun’un 63/1. maddesinde düzenlenen “Bu Kanunun 56. maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar;

ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki hükümler nazara alındığında sanığa isnad edilen eylemin daha özel nitelikteki 5809 sayılı Kanun’un 63/1. maddesindeki suçu oluşturduğu,

5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki hükme göre sanık hakkında 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesi uyarınca mahkumuyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,