Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5972 K.2017/4241

Sanığın 01.11.2012 tarihli sorgusunda "... mahallesi ... sokak no:... iç kapı no... Merkez / Düzce" adresinde oturduğunu belirtmesi, bu adresin aynı zamanda MERNİS adresi olup, doğrudan gerekçeli kararın şahsın belirtilen adresten ulaşılamaması sebebiyle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ işleminin yerine getirilmesi, sanığın sorgusundan sonra istinabe mahkemesince ek savunmasının alındığı 10.03.2014 tarihli oturumda bildirdiği adres ile sorguda bildirdiği adresin daire numaralarının farklı olduğu ancak sanığın temyiz dilekçesinde vermiş olduğu adres ile tebligatın yapıldığı adresin aynı olması sebebiyle tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinde olduğunun kabul edilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın 16.04.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 25.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 08.05.2014 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara karşı vaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan iş bu ret kararının ONANMASINA, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.