Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/6014 K.2019/5738

1-Sanık hakkında, teyzesi ... adına sahte imza atmak suretiyle sahte kira sözleşmesi düzenlediğinin iddia ve kabul olunması; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek teyzesinin arsayı kiraya vermesi hususunda kendisine vekaletname verdiğini, bu şekilde arsayı katılana kiraladığını ifade etmesi; tanık ...'in, sanığa umumi vekaletname verdiğini, her ne kadar kiralanan yer tapuda kendisinin adına kayıtlı olsa da, arsanın gerçek sahibinin sanık olduğunu, kendisinin adına imzalamış olsa bile muvafakatının olduğunu beyan etmesi; katılanın ise, aşamalarda ... adına atılmış imzanın sanık tarafından atıldığını bildiğine dair beyanlarının bulunması karşısında; tüm dosya kapsamından sahtecilik kastı ile hareket etmediği anlaşılan sanık hakkında beraat yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,