Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/6196 K.2020/4833

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih ve 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamu olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği cihetle;

sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 207/1, 43/1. maddeleri kapsamında zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemlerin iki ayrı özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,