Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/633 K.2017/2142

Bozma kararma uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki ceza miktarına göre tabi olduğu aynı Kanunun 66, 67. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı sürelerinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar kadar gerçekleştiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; “resmi belgede sahtecilik” suçunun 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 20.02.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,