Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/7154 K.2021/1457

1- Sanığın “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın aşamalarda savunmalarında söz konusu faturaların gerçek bir ticari ilişki sonucu düzenlendiğini, ödemeleri çekle ve banka havalesi ile gerçekleştirdiklerini belirterek ödemeye ilişkin belgeleri dosyaya ibraz etmesi, sanığın yetkilisi olduğu Yılmazlar Yapı İnş. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi raporlarında ise "sanığın kullanmış olduğu faturaları düzenleyen Armada Ltd. Şti. ile Korel Kuyumculuk Ltd.

Şti. hakkında sahte fatura düzenlemek suçlarından vergi raporlarının bulunması, söz konusu faturaların bu şirketlerin resen terk tarihlerinden sonra düzenlenmeleri nedeniyle sahte olduğunun sabit olduğu, sahteliği sabit olan faturaların kanuni defterlerde çekle ödendiği kayıtlarının bu nedenle bir anlamı olmadığının" değerlendirilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Suç konusu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen Korel Kuyumculuk Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcisinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim tesellüm belgelerinin, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeteneği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin, faturaları düzenleyenlere ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi ve faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, 2009 takvim yılında suça konu faturaların aynı beyanname içinde kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

b) Suça konu faturaların 2008 takvim yılında Kurumlar Vergisinde de kullanılması nedeniyle “26.04.2009” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde; 2009 takvim yılında ise suça konu faturaların en son ocak ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, “25.02.2009” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2009" olarak eksik gösterilmesi yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,