Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/7387 K.2021/3811

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1040 esas 2013/406 karar sayılı 30.04.2013 tarihli kararı ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 2 yıl 17 ay 20 gün hapis cezası, defter ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği,

sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazı üzerine Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarih 2013/642 D.İş kararı ile itirazın kabulü ve anılan hükmün kaldırılmasına karar verilerek dosya mahkemesine iade edilmiş ise de itiraza konu hususta bir karar verilmediği anlaşılmakla mahalinde her zaman karar verilebileceği öngörülerek temyiz incelemesinin sahte fatura kullanma suçu yönünden verilen hükme hasren olduğu kabul edilerek yapılan inceleme;

I- Sanık hakkında ''2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında; ... Mimarlık Ltd. Şirketinin sahibi olduğunu, daha öncesinde 4 ortaklı olarak kurduklarını, ancak şu anda yapılan yeni yasal düzenleme gereğince tek sahibi olarak devam edebileceklerini, tek sahibi olarak şirketi işlettiğini, mimarlık ve proje hizmetleri üzerine çalıştıklarını, suçlamayı kesinlikle kabul etmediğini, Birleşik Medya Promosyon Ltd.

Şirketiyle bu şekilde ticari ilişkileri bulunduğunu, çünkü reklam giderlerinin çok fazla olduğunu, genelde de bu faturaların çıkışlarını ocak ayında yaptığını, diğer aylarda da olduğunu, kesinlikle bu faturaların sahte olmadığını, ... da Birleşik Medya Promosyon Şirketinin sahibi olduğunu, bu miktarda reklam gideri olduğunu, kesinlikle gerçek bir alış verişe dayandığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, 2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

II- Kabule göre de

a- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı VUK'nin 359/b ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 14 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 5 ay 20 gün” yerine “2 yıl 17 ay 20 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,