Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/7970 K.2020/4412

Sanığın, sahte fatura düzenleyen şirketlerle ticari ilişkisinin olmadığını, ticari ilişki içinde bulundukları firmaların kendilerine sahte faturaları verdiği yönündeki ikrarı karşısında 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünde vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1-İddianamedeki sevk maddelerinde bir kez 213 sayılı V.U.K'nun 359/b ve 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi yer almasına karşın, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine göre ek savunma hakkı tanınmadan 2 kez 213 sayılı V.U.K'nin 359/b ve 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesi hükümlerinin uygulanması,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,