Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8334 K.2020/4369

Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 733 036 8263 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Tek. Hırd. İnş. ... San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ve "defter-belge gizleme" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, arkadaşı ... aracılığı ile tanıştığı ... isimli kişinin kendilerini işe alacağını söylemesi üzerine ..., ... ve ... ile birlikte Ankara'ya gittiklerini, Ankara 51. Noterliği'nde birtakım belgelere imza attıklarını, suça konu faturalardan haberdar olmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanığın savunmasında isimleri geçen ..., ..., ... ve şirket ortağı olarak görünen...'nın sanıktan da sorulmak suretiyle açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi ile duruşmaya celp edilmeleri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları bulunduğu da hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulması,

2-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ..., ..., ..., ...’nın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın ya da diğer kişilerin eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,