Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8437 K.2020/4596

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1-Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “30.10.2008” olduğu ve suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 maddesi uyarınca sanıklara yüklenen suçun cezasının alt sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis olarak tespiti suretiyle sanıklar hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2-5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada, defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyetleri olmayıp, haklarında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezaları ertelenen sanıklar hakkında, “zararı gidermediği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,