Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8542 K.2021/65

Sanık hakkında 2010 yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, ... isimli daha önceden tandığı bir şahsın kendisini temizlik şirketinde çalıştıracağını, bunun için nüfus cüzdanı, fotoğraf ve ikametgah belgesi getirmesini istediğini, kendisinin de belgeleri ... ve soyismini bilmediği ... isimli kişiye verdiğini, kendisini notere götürüp bazı belgelere imza attırdıklarını ve 100 TL para verdiklerini, her ay 800 TL para vereceklerini söylediklerini, ancak daha sonra bu kişileri bir daha görmediğini, şirketle bir ilgisinin olmadığını ve fatura düzenlemediğini savunması,

ancak 09/07/2010 tarihli işe başlama yoklama tutanağında sanık adına atılmış imzalar bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- ... isimli kişinin kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, suça konu fatura asıllarının temin edilip, yoklama tutanağındaki imza ile faturalar, sanığa ve adı geçen kişiye gösterilerek kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığın ve ...’nin eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ismi geçen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairelerinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve ...’yi tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,