Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8581 K.2021/1694

A-Vergi Denetim Kurulu Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 01/1072011 havale tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 19/09/2011 tarih ve RDK-I/598 sayılı mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle söz konusu komisyon mütalaasının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine alınması ile mütalaanın sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olup olmadığının tespit edilmesi, B-Komisyon mütalaasının sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğunun tespiti halinde;

Altın Yüzük Gıda Akaryakıt ve Petrol Ürünleri Paz. San. Tic. Ltd.

Şirketinin muhasebe elemanı olarak vekaleten işlerini yürüten sanık ...'ın sahte faturalar düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu şirketin işlerini vekaleten takip ettiğini, şirket sahibi ... 'ün isteği üzerine matbaadan faturaları aldığını ayrıca şirket sahibi ...'ün kendisine faturaların kendisinde kalmasını stok durumuna göre çıkış yapacaklarını bunlardan diğer ortakların haberdar olmaması gerektiğini söydiğini ve her ay sonu ...'ün verdiği firma ünvanlarına göre fatura kestiklerini ve ... 'ün bunları alıp götürdüğünü faturaları ne yaptığını bilmediğini,

ikrara dayalı el yazısıyla yazdığı ifadesini baskı ve tehdit altında verdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada fatokopileri mevcut olan 2010 yılına ait 4 adet fatura ile Ercan Matbaası'ndan bastırılan A56501-56700 numaralı faturaların bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...'e ait olduğunu söylemesi halinde,

2- Sanığın ve ...'ün temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre, tanıklar ... ve ...'ın beyanları da nazara alınıp tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,