KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/8783 E., 2020/2965 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura düzenleme
- Hüküm
- Sanık ... hakkında; mahkumiyet
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Sanık ... hakkında; beraat
A) Şikâyetçi kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:
Usulüne uygun tebligatla duruşmadan haberdar edildiği hâlde 5271 sayılı CMK'nin 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikâyetçi kurum adına vekilinin vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:
Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,
C) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nin 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikâyetçi kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/8783, K. 2020/2965, 11 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama