Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8872 K.2021/8073

1) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Katılan idareden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin istenmesi,

b) Hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesi başkanlığından sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespit varsa buna ilişkin belgenin istenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 250-13 sayılı ilamında da açıklandığı üzere.

01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, önceki mahkumiyetin 765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı haller veya 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 8 ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesi hükümleri uyarınca silinme koşulları oluşan önceki mahkumiyetler, adli sicilden silinmiş olup olmadığına bakılmaksızın, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen suçlardan dolayı mahkum edilen sanıklar yönünden ise, tekerrür hükümlerinin uygulanması için 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinde öngörülen sürelerin geçmiş olması halinde,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde engel bir neden olarak kabul edilmeyeceği nazara alındığında; sanığın 26.09.2005 tarihinde işlemiş olduğu “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçundan TCK’nin 206/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin mahkumiyetin 13.07.2007 tarihinde kesinleştiği ve TCK’nin 58. maddesinde öngörülen tekerrür sürelerinin geçmiş olduğu,

bu nedenle anılan mahkumiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel olmadığı gözetilmeden, “duruşmadaki tutum ve davranışları” lehine takdiri indirim nedeni sayılan, TCK’nin 51. maddesi uyarınca “tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından” hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında “geçmişte kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğundan” şeklindeki yetersiz gerekçe ile CMK’nin 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,