Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8979 K.2021/7323

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, suça konu 29.01.2010 tarihli son fatura, KDV indiriminde kullanıldığından, gerekçeli karar başlığında "01.04.2011" olarak gösterilen suç tarihinin, "25.02.2010" olarak mahallinde düzeltilmesi; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında ise Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinin de sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu halde, “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hükümde "sahte fatura düzenlemek" denilmesi,

2)Sanığın mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun "359/b" maddesi yerine "359/b-1" olarak yanlış gösterilmesi,