Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9072 K.2021/5228

... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2012 tarihli 2012/711 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, söz konusu suçlar yönünden Mahkemesince hükümler kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin 19.08.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar ... ile ... müdafinin sanık ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede:

A) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESiNE,

B) Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellef Savaş Özer hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,