Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9098 K.2018/4625

Sanık ...'ın yokluğunda verilen karar savunmasında bildirdiği adrese 21.10.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde bulunan pasaport fotokopisine göre,sanığın 23.9.2013- 03.11.2013 tarihleri arasında yurt dışında olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin eski hale getirme talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... 'ın iştiraken 2006,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddia olunan davada; sanık ... ' nın kovuşturma aşamasında " ... Gıda Ltd.Şti. benim adıma, ... bu şirketin 2004 yılından beri muhasebeciliğini yapar, bütün evraklar, kaşeler ...'ın yanında olduğu için benim bir fatura düzenlemek gibi bir şansım yok, ben zaten fatura nasıl düzenlenir bilmiyorum” şeklinde savunma yapması,

vergi incelemesi sırasında verdiği ifadesinde de, “...işlerin iyi gitmemesi nedeniyle 2004 yılında ...' a vergi mükellefiyetinin terki için talimat verdiğini, şahsın terkin işlemleri ve maliyeye olan borcu kapatmak üzere para aldığını ve daha sonra da telefonla arayarak terkini yaptığını söylediğini, ancak şirketin mükellefiyet kaydının terkin edilmemiş olduğunu yeni öğrendiğini, şirketin 2005 yılından itibaren herhangi bir ticari faaliyeti olmadığından suça konu faturaları sahte olarak ...'ın düzenlemiş olduğunu söylemesi;

sanık ...'ın ise yargılama aşamasındaki ifadesinde, “...kendisinin muhasebeci olduğunu, 2006 yılında bürosunu kapattığını, 2008 yılı mart ayında başka bir şahısla ortak olarak tekrar açtığını, suça konu faturaları kendisinin kesmediğini, faturalardan herhangi bir bilgisi olmadığını..” savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında;

sanıkların iştiraken 2006 ,2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, gerekirse faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan mükellef şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen mükellef şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,