Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9177 K.2021/5852

A) Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığın savunmasında... ve ... isimli kişilerin 2007 ve 2008 yıllarında kendisini ve yanındaki bir kaç kişiyi Gebze'ye işçi olarak çalışmak üzere götürdüklerini, ...isimli iş yerinde yaklaşık 15 gün kadar çalıştıklarını, daha sonra çalışılan işe göre prim yaparak bu şirketten hisse sahibi olacaklarının kendilerine söylenildiğini,

işe başladıktan bir süre sonra...'nın kendilerini notere götürerek burada bir takım belgeleri imzalattığını belirtmesi nedeniyle şirketten hisse sahibi olacağının bilincinde hareket ettiği ve sanık tarafından imzalanan dosya arasında bulunan 18/04/2008 tarihli işe başlama yoklamasının ve tarh dosyası içinde bulunan 31/03/2009 tarihli işi bırakma dilekçesinin heyetimizce yapılan incelemesinde söz konusu belgelerin üzerindeki imzalar ile imza sirkülerindeki, tebligat parçaları üzerindeki ve sanığın temyiz dilekçesi üzerindeki imzaların benzer olduğunun anlaşılması karşısında.

CMK'nin 217. maddesi uyarınca delilleri değerlendirerek suçun sübut bulduğu yönünde kanaate ulaşan mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

2008 takvim yılında en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe yorumla 31/12/2008 olduğu saptanarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüsütü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,