Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/918 K.2018/3202

Cep telefonu bayii işleten sanığın, müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkarttığının iddia olunduğu olayda, suça konu abonelik sözleşmesindeki imzanın müştekiye ait çıkmaması, sözleşme ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisindeki fotoğraf ile müştekinin şikayet dilekçesindeki nüfus cüzdan fotokopisindeki fotoğrafın aynı olması,

sözleşmenin sanığa ait işyerinde düzenlenmesi ve bundan doğan menfaatin sanığa ait olması karşısında suçun sübuta erdiği cihetle, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz,

bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,