Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9389 K.2018/5574

I. Sanık ... hakkında verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde

1- Oğuzeli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2011 tarih ve 2011/233 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığının, ...

1 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu Başkanlığının 17.05.2011 tarihli kararı ile mevzuata uygun bulunan, 11.05.2011 tarih, VDENR-2011-1818/10 sayılı basit raporda sanığın yetkili temsilcisi olduğu ... Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti.’nin 6111 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunması nedeniyle mükellef hakkında yapılacak başka bir işlem bulunmadığının belirtilmesi karşısında.

213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilmeyeceğinden davanın düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/1. maddesindeki duruşmaya gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kurala rağmen, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

II. Sanık ... hakkında verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde

1- ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında Oğuzeli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2011 tarih, 2011/195 esas sayılı iddianamesi ile “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan, 18.10.2011 tarih ve 2011/233 esas sayılı iddianamesi ile de “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı,

sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçlar birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan, her yıla ilişkin ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, ...’nın 12.05.2011 tarih, VDENR-2011-1818/11 sayılı basit raporunda sanığın yetkili temsilcisi olduğu Özşetil Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Ltd.

Şti.’nin 6111 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunması nedeniyle mükellef hakkında 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin yapılacak bir işlem bulunmadığı belirtilmiş olup, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa bulunmadığından, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının, düşürülmesine, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Suça konu son fatura 25.11.2006 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığından suç tarihinin, “21.12.2006” olacağı, suç tarihi itibariyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı nazara alındığında, suç tarihinde sahte fatura kullanmak suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b- Sanığın 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığının dosya kapsamından anlaşılmasına karşın, zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,