Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9427 K.2021/3041

Defter ve belge isteme yazısının sanığa 21/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP sistemindeki bilgiye göre, "07/01/2013" tarihinde hükümlü sıfatıyla cezaevine girip, "01/02/2013" tarihinde cezaevinden çıktığı, 15 günlük süre içerisinde ceza infaz kurumunda olmadığı anlaşıldığından bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için, "..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, dava dosyası içerisinde bulunan vergi suçu raporu ve eklerinde, suçun esasını oluşturan ve ibrazı istenen 2008 takvim yılına ilişkin yasal defter ve belgelerin varlığının sabit olduğunu gösteren noter tasdik kayıtları ile diğer belgelerin basım bilgilerine ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın mükellefiyeti adına 2008 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin varlığını gösteren noter tasdik kayıtları ile matbaa basım bilgi formlarının bulunup bulunmadığının veya sair suretlerle varlıklarının sabit olup olmadığının usulünce araştırılmaması,

2-21.03.2013 tarihli 2013-A-1195/9 sayılı vergi suçu raporunda bahsedilen, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazına ilişkin 25/09/2012 tarih ve AGB-A-1195/47-12 sayılı istem yazısının aslı veya onaylı örneğinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan defter ve belge isteme yazısının vergi dairesinden getirtilerek dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilip, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)06/01/2013 olan suç tarihinin karar başlığında 21/03/2013 olarak hatalı yazılması,

c)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında kalması nedeniyle hazine yerine sanığa yükletilmesi,