Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9437 K.2018/1882

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında. Sanık ...'ün ‘‘müsnet suçlamayı kabul etmediğini, tarihini tam hatırlamadığını, 5-6 yıl kadar önce ... diye birisinin kendisinin yanına gelerek ‘seni sigortalı bir işe sokacağım’ dediğini, kendisine bir şeyler imzalattığını, sonradan kendisine borç kağıtlarının geldiğini’’ beyan etmesi,

Sanık ... ...’un ‘suçlamayı kabul etmediğini, suça konu şirketi ... ... ile birlikte 2006 yılı Şubat Ayının başında kurduklarını, vergi levhasını da aldıklarını, kendisinin şirketin müdürü olduğunu, maddi imkansızlığa girdiklerinden dolayı şirketi noter huzurunda mayıs ayının sonunda devrettiklerini, sattıkları ve aldıkları malların giriş çıkışının belli olduğunu, ödemelerin nakit ve çekle yapıldığını, banka ile yapılan bir ödeme olmadığını’ beyan eden savunması,

ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2-Faturaları kullanan tüm şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, şirketler hakkında açıldığı tespit edilen dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması,

3-Sanık ... hakkındaki İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/60 Esas 2012/214 Karar sayılı dava dosyalarının getirtilip incelenerek kesinleşmiş ise bu davayı ilgilendiren belgelerinin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

4-Gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

5-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler getirtilerek dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,