Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9599 K.2019/2653

1- Sanık ...‘ın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla açılan davada, sanığın suç kastının bulunmadığını ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2010 takvim yılında suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen ...hakkında 2010 takvim yılına ilişkin açılan davanın akıbeti araştırılarak, mümkün olduğu takdirde birbirlerine karşılıklı faturalar düzenleyen ... ve sanık ... hakkında açılan davaların birleştirilmesinden sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı da karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanmak eylemlerinin ayrı ayrı bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin kurulan hükümler yönünden ayrı ayrı uygulanma gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hükümler kurularak eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,