Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9617 K.2021/8139

1) Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan” verilen beraat, “sahte belge düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik şikayetçi kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmadığı, katılan sıfatını almadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etme yetkiside bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında “sahte belge düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığının bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Şikayetçi kurum vekilinin katılan sıfatı almamasına karşın, gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması,